กฎหมายไทยในปัจจุบัน

กฎหมายที่ใช้กันทั่วโลกในปัจจุบันนี้  มิได้มีลักษณะเดียวเหมือนกันหมดทุกประเทศ แต่มีการ   ใช้ตามลักษณะของแต่ละระบบกฎหมายที่ประเทศนั้นเห็นว่าเหมาะสมกับสภาพสังคมของตน

ระบบกฎหมายที่สําคัญมีอยู่  2 ระบบ  ได้แก่ ระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร  และระบบกฎหมายไม่เป็นลายลักษณ์อักษร  การใช้และวิธีคิดของทั้งสองระบบนี้แตกต่างกัน

ระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

ภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว  ทรงสละราชสมบัติแล้ว   พระมหากษัตริย์องค์ต่อ ๆ มาคือ  พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอนันทมหิดล  รัชกาลที่ 8  และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดชมหาราช  รัชกาลที่  9  (รัชกาลปัจจุบัน)    ทรงปกครองประเทศในระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข   มีสภานิติบัญญัติเป็นผู้ออกกฎหมาย   รัฐสภาของไทยเป็นสภาคู่ซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา   กฎหมายที่ใช้เป็นรูปแบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร  ทั้งที่เป็นประมวลกฎหมาย  พระราชบัญญัติ  พระราชกำหนด   พระราชกฤษีกา  กฎกระทรวง และกฎหมายส่วนท้องถิ่น     โดยนำกฎหมายที่ใช้บังคับตั้งแต่สมัยรัชกาลที่  5   จนถึงรัชกาลที่  7  มาใช้บังคับสืบต่อมาพร้อมกับมีการปรับปรุงแก้ไขให้เข้ากับสภาพสังคม  เศรษฐกิจ  และวัฒนธรรมที่เปลี่ยนไป   และออกกฎหมายใหม่เพิ่มเติมอีกหลายฉบับตามความจำเป็นของสภาพสังคม  เช่น พระราชบัญญัติยาเสพติด   พระราชบัญญัติประกันสังคม   พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์   เป็นต้น      และการบริหารปกครองประเทศจะยึดกฎหมายเป็นหลัก  เพื่อให้เกิดความสงบสุขและเกิดประโยชน์สาธารณะแก่สังคมส่วนรวม  ตามแบบประเทศที่เป็นประเทศนิติรัฐ